Mijn tweede auto

Na het fiasco van opel ,leek het een goed idee, om toch maar om te zien naar een andere auto. Het werd een Simca-Chrysler 1307. Een behoorlijke luxe wagen voor die tijd. Al moet ik zeggen dat dat ding wel z'n kuren had. Hij presteerde het diverse malen om af te slaan, en dan bedoel ik niet een bocht om, maar motorisch. Hoe vervelend dit was, werd mij wel duidelijk dat hij dat een keer deed midden op een kruispunt. Er waren mensen die dat bijzonder grappig vonden, maar ik was daar niet één van. Wel eens een auto alleen geduwd van pak em beet zo'n 1500 kilo, en dan onder het toeziend oog van diverse toeschouwers? Ik verzeker je dat het geen pretje is.

Het vreemde van dat ding was, dat na een tijdje hij gewoon weer wilde starten en kon je verder. In die tijd liep ik stage bij een Citroën garage. In die tijd reden er nog van die deux-chevaux auto's rond, beter bekend als " lelijke eend", en lelijk waren ze. Eigenlijk mocht je een eend daarmee niet beledigen, maar goed, ik had die naam niet verzonnen. Ik weet niet of je ze nog kent, dat waren auto's, dat wanneer je harder reed dan 80 km/uur, dan keek via de deuropening zo naar buiten naar het asfalt. Een zijruit was eigenlijk overbodig in zo'n ding, maar was natuurlijk wel handig in het geval als je stilstond.

Maar goed, het ging over de Simca. Het was een ongeluksding. 
Op een regenachtige morgen in de winter, toen het nog donker was, kwam er een tegenligger aan, die reed zo dicht langs mij heen, dat de spiegels elkaar raakten. Hopsakee, spiegel kapot, kostte ook weer een aardige duit van mijn zuur verdiende stagegeld.
Of het nog niet genoeg was!! Een paar weken later had ik de auto geparkeerd in de berm en na werktijd, wilde ik natuurlijk naar huis. Tja, waar moet je anders ook naar toe op die leeftijd. Maar de auto stond met de neus de verkeerde  kant op, dus ik reed langzaam de weg op. Achter mij, misschien honderd meter ver weg, was een bocht, niet flauw, maar ook niet scherp. Omdat ik de auto moest draaien, wilde ik rechtsaf de parkeerplek op van de garage. In de binnenspiegel zag ik een brommer aankomen met een behoorlijk rotgang. Ik dacht, nou nou dat gaat wel erg hard door zo'n bocht. Maar goed verder lette ik daar ook meer op, want ik reed uiterst rechts, omdat ik de parkeerplek op wilde. Met toen het stuur naar rechts draaide, komt die brommer door de berm heen gejakkerd, schuurt net iets langs mijn auto, en met een wonderbaarlijke stuurmanskunst wist hij de bomen in de berm te ontwijken, heel knap trouwens met die snelheid, rijdt nog steeds met een behoorlijke snelheid, de enigste dam op naar de parkeerplaats, die gelukkig leeg was, rijdt hij tegen de enigste vlaggemast die op dat hele plein stond. De berijder, een oudere man, was niet zwaar, maar ook weer niet lichtgewond en heeft een korte tijd in het ziekenhuis gelegen. De politie er bij natuurlijk en procesverbaal opgemaakt. Zorgen maakte ik mij daar niet over, want ik vond dat ik geen schuld had. Blijkbaar dacht de rechtbank daar achteraf anders over, iets van rechtdoor op de zelfde weg heeft voorrang. Ik ben niet naar de rechtbank geweest, want toendertijd zat ik in dienst en zou oefeningen hebben in terrein met een AMX-rupsvoertuig. Dat was zo'n voertuig als hier rechts naast. Maar goed ik vond dat ik geen schuld had, dus een gang naar de rechtbank leek mij niet nodig, trouwens het dienen van mijn vaderland was toch wel belangrijker, leek mij zo toe.
Omdat ik benzine toen ook al duur vond, had ik gas ingebouwd en dat beviel goed en was ook veel goedkoper om mee te rijden. Komt mijn moeder een paar weken later naar buiten, terwijl ik met een auto aan het sleutelen was en zei dat ik ook bericht van de rechtbank had. Ik zei dat ik toch niet schuldig verklaart was. Nouuuuu, dat viel ietwat tegen. Ik had een boete van 400 gulden. Voor de jonkies onder ons, dat was de munt die we hadden voor die stompzinnige euro. Met wat je als gage had in dienst, was best een redelijke hap uit het budget, wordt je echt niet vrolijk van. Maar goed het was niet anders, ik ging maar weer verder met sleutelen, want ja wat moet je anders. Komt mijn moeder nog geen drie minuten later met een nog witter gezicht naar buiten. Ik zei, "wat nou dan", zegt ze, je hebt nog een boete van 600  gulden. Toen was de lol er wel af. Even 1000 gulden binnen 10 minuten aftikken was mij ook wel genoeg en de eerste weken kon er geen lachje bij mij meer af. Want wat was het geval. Nadat ik een gas installatie in de auto gebouwd had, was ik finaal vergeten om dat aan te geven bij de belasting. Tja, zulke kleine dingen kunnen gebeuren toch? Maar gelukkig hielp mij de overheid mij daar aan herinneren. Was wel een wat dure herinnering trouwens, een waarschuwing had ook leuk geweest. Maar zo, kostte mij deze auto toch nog veel geld.

Een ander probleem met die auto was, dat hij niet geheel en al roest bestendig was. Elke dag als naar de auto keek, zag dat er weer metaal ontbrak. Ik speelde nog met de gedacht om hem opnieuw te laten keuren bij het RDW, omdat er zo langzamerhand wel zoveel weggeroest was, dat hij waarschijnlijk wel in een lagere gewichtsklasse zou vallen, ja, misschien wel twee. Maar zo ver heb ik het niet laten komen, ik heb hem maar weer weggedaan voordat er helemaal geen auto meer over was.
Niet echt een succes dus deze auto. Het enigste voordeel van deze auto was dat hij fantastisch reed en als een blok op de weg lag, tenminste als hij al reed.